ในหลวงท่านทรงดำริไว้ว่า ให้ปลูกทุกอย่างที่กิน และให้กินทุกอย่างที่ปลูก เป็นแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงที่สามารถใช้ได้ตราบชั่วชีวิต แต่หลายคนอ้างว่า ได้เฉพาะคนบางกลุ่ม เพราะพวกเค้าเกิดมากับบ้านตึกและอาคารสี่เหลี่ยม ไม่มีกระทั่งพื้นดินสำหรับปลูกหญ้าเลยซักต้นเดียว นั่นมันสมัยเมื่อ 10 ปีก่อน อาจจะเถียงไม่ขึ้น แต่ 10 ปีให้หลังนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว ทุกวันนี้ชาวโลกต้องการสีเขียว แม้อาคารหลังคาตึก ยังต้องการพื้นที่สีเขียว แล้วจะเป็นอะไรเสียหากจะเปลี่ยนระเบียงบ้านตึก ให้เป็นลานปลูกต้นไม้สำหรับเอาไว้กินเอง

ปลูกต้นไม้ประจำตัวคนละต้น เพื่อให้ตัวเองมีอากาศหายใจ ปลูกข้าวคนละกอเพื่อให้ตัวเองมีข้าวกิน ปลูกพริกคนละกำ เพื่อให้ตัวเองมีเครื่องปรุงรส ปลูกไม้ผลคนละใบ เพื่อให้ร่างกายได้รับวิตามิน ปลูกได้ด้วยการเก็บเมล็ดและเพาะพันธุ์ผักหรือผลไม้ที่ตัวเองกินทุกอย่าง และกินทุกอย่างที่ตัวเองเป็นคนปลูก ไม่มีใครเขาว่า ทำแบบนี้ทำเท่าไหร่ก็ไม่จน เพราะกินไป 1 ปลูกเพิ่ม 1 แต่ได้ผลผลิตเพิ่มมา 10 เท่า ปลูกหนึ่งได้ถึงสิบ แบบนี้ไม่มีวันหมด

ไม่แน่ใจว่าเรารู้หรือเราไม่สนใจ กับการที่ว่าเรากินผลไม้ มีเมล็ดพันธุ์ซึ่งอาจจะดีหรือไม่ดี แต่ส่วนใหญ่สรุปว่า เมล็ดพันธุ์จากผักผลไม้ที่เรารับประทานกันอยู่ทุกวัน ไม่น่าจะนำมาทำเป็นต้นพันธุ์ได้ ไม่รู้ใครได้ปลูกฝังแนวความคิดนี้ไว้ เพราะผมเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ที่ยังคงมีเสียงค้านอยู่ในหัวว่า มันน่าจะเป็นต้นพันธุ์ได้ แม้จะไม่ดีเท่าพันธุ์ดีที่มาจากการตอน การชำ ซึ่งการเพาะเมล็ดอาจมีการกลายพันธุ์ แต่หากมันเป็นต้นมีดอกออกผล มันก็น่าจะรับประทานได้ แม้จะไม่ดีเท่า แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องไปหาซื้อกิน เพราะหากอยากได้พันธุ์ดีไว้ติดบ้าน คงไม่ต้องลงทุนลงแรงเพาะเมล็ดปลูกเอง แต่การปลูกเองไว้ที่บ้าน ก็เพื่อให้ตัวเองหรือให้ลูกให้หลานกิน ไม่ได้มุ่งหวังถึงการหากำไรอย่างอื่น หากคนทุกคนคิดเหมือนผม กินอะไรเอาเมล็ดไปเพาะไปปลูก ได้ต้นไม้เต็มบ้าน สบายแฮ แต่มีหลายเสียงบอก แล้วเพาะเมล็ดยังไง บางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปลูกต้นไม้ยังไงแบบนี้คงไม่ต้องหวังหรอกว่าจะพูดเรื่องเพาะเมล็ด หรือต้นไม้จะโตไปถึงไหน

บางคนบอกเพาะเป็นแต่ไม่มีพื้นที่ปลูก โถ ต้นไม้ต้นนึงถ้าไม่ใช่ไม้ยืนต้น จะต้องการพื้นที่ปลูกซักกี่วากันเชียว ขนาดคนเราเอง เมื่อนอนยังต้องการพื้นที่กว้างแค่ศอกยาวไม่ถึง 2 เมตร แล้วคิดอยากจะมีบ้านใหญ่โต มีนั่นมีนี่ มันเกินตัวไปไหม ต้นไม้ต้องการแค่ดินในกระถางเล็กๆ ต้นมะเขือเทศ ต้องการพื้นที่แค่ริมระเบียงเล็กๆ น้อยกว่าพื้นที่วางคอมพิวเตอร์ที่ทำงานด้วยซ้ำ

ปลูกทุกอย่างที่กิน ด้วยการเพาะเมล็ด หากคุณอ่านและเรียนรู้เกี่ยวกับวิธีการเพาะเมล็ดโดยไม่ใช้ดิน คุณจะสนุกกับการเพาะเมล็ดผักและผลไม้ ที่คุณได้กินเข้าไป ว่ามันสามารถมีชีวิตและให้ผลผลิตแก่คุณได้ หากคุณเอาใจใส่กับมัน แม้จะไม่อร่อยเท่าพ่อแม่พันธุ์ของมันเองก็ตาม

วันหลังจะนำเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ เกี่ยวกับวิธีการเพาะเมล็ดแบบไม่ใช้ดิน มาฝาก

ขอบคุณภาพประกอบจากเว็บ เกษตรพอเพียง / ภาพจากคุณ @เอ๊ะ@

Related posts:

1. ข่าวเกษตรวันนี้
2. บ้านเกษตรพอเพียง
3. เศรษฐกิจพอเพียงที่บางบาล

แต่ในขณะเดียวกัน การจะได้บริโภคข้าวหอมมะลิ 100% นั้น หาได้ยากยิ่ง เพราะส่วนใหญ่จะผสมกับข้าวชนิดอื่นและเติมกลิ่นเข้าไปเพื่อให้หอมเทียบเท่ากับข้าวหอมดั้งเดิม ซึ่งก็ยังคงหลอกได้อยู่จนทุกวันนี้ และเดี๋ยวนี้เอง ก็มีข้าวชนิดหนึ่ง ออกมาเป็นกระแสให้ผู้รักในสุขภาพ เป็นทางเลือกอีกทาง ซึ่งคุณสมบัติแทบไม่ต่างกันกับข้าวหอมมะลิ เพียงแต่ไม่มีกลิ่นที่หอมซึ่งเป็นเอกลักษณ์ แต่ทดแทนด้วยสุขภาพและสิ่งแวดล้อม เป็นจุดแข็ง

ข้าวอินทรีย์ ผมเคยลงไว้หลายเรื่องเกี่ยวกับบทความของข้าวอินทรีย์ และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่อง ข้าวอินทรีย์ที่ว่า เชื่อแน่ว่าหลายคนน่าจะเคยได้ยินชื่อ และบางคนอาจได้เห็นกันมาบ้างแล้ว และอีกจำนวนหนึ่งอาจยังได้เคยลิ้มรสสัมผัสกันอยู่บ้าง แต่ก็คงมีหลายคนเช่นเดียวกัน ที่ยังไม่รู้จักว่า ข้าวชนิดนี้ แตกต่างจากข้าวทั่วไปอย่างไร

ข้าวอินทรีย์ หรือ Organic Rice นั้นเป็นเช่นเดียวกับการเกษตรอินทรีย์อื่นๆ คือเป็นข้าวที่มาจากกระบวนการผลิตที่ ไม่มีการใช้สารเคมีสังเคราะห์ใดๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง ไม่ว่าจะเป็นปุ๋ยเคมี สารเคมีกำจัดศัตรูพืช รวมถึงในขั้นตอนการแปรรูป การสีข้าว การบรรจุ การเก็บรักษา ก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสารเคมีใดๆ ให้แปลกปลอม ต่างกับการปลูกข้าวปลอดสารพิษ ที่ในขณะเพาะปลูกมีการใช้สารเคมี แต่จะเว้นช่วงก่อนการเก็บเกี่ยวจะงดใช้สารเคมี แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เกษตรปลอดสารพิษ จะปลอดจากสารเคมีจริงๆ

การทำเกษตรอินทรีย์ นอกจากจะปลอดภัยกับผู้บริโภคทั้งหลายแล้ว ยังดีต่อเกษตรกรเอง เพราะไม่ต้องพึ่งพาสารเคมี ดีต่อสิ่งแวดล้อมที่ไม่ต้องมีสารเคมีเจือปนในดินและแหล่งน้ำ รักษาระบบนิเวศน์ รักษาความอุดมสมบูรณ์ของดินและน้ำ ในขณะที่ผู้บริโภคบ้านเรา ก็เริ่มให้ความสนใจเลือกที่จะ รับประทานข้าวอินทรีย์กันมากขึ้น และเริ่มมีเกษตรกรในภาคต่างๆ ปลูกข้าวอินทรีย์ ผลิตและจำหน่ายสู่ตลาดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ข้าวอินทรีย์ที่ปลูกในเมืองไทย ส่วนใหญ่จะถูกส่งขายไปต่างประเทศ คิดเป็นร้อยละ 90 ซึ่งนั่นหมายถึง ข้าวคุณภาพจะมีราคาแพง ที่คนในประเทศยังไม่สามารถยอมรับได้ เพราะเข้าใจว่า ผลิตได้เองยังไงก็น่าจะถูก แต่การจะลดราคาในต้นทุนการผลิต ที่ไม่ได้ปลูกกันได้ง่ายๆ ทำให้ข้าวชนิดนี้มีราคาแพง และหากวางขายในท้องตลาดในประเทศ ก็อาจเป็นการวางขาย ที่ไม่ได้กำไร เลย (คนไทยทั่วไปยังชอบบริโภคของถูกมากกว่าคุณภาพของสินค้า ซึ่งต่างกับต่างชาติที่คำนึงถึงคุณภาพมากกว่าราคา)

สำหรับประเทศไทยเองนั้นถือเป็นประเทศที่ส่งออกข้าวอินทรีย์มากเป็นอันดับต้นๆ ของโลก สาเหตุที่เกษตรกรผู้ปลูกข้าวอินทรีย์ต้องพึ่งพาตลาดต่างประเทศเป็นหลักก็เพราะ กลุ่มผู้บริโภคที่นิยมทานข้าวชนิดนี้รวมทั้งสินค้าเกษตรอินทรีย์อื่น ยังมีจำนวนไม่มากพอ ทำให้สินค้าดังกล่าวยังไม่มีจำหน่ายแพร่หลายตามท้องตลาดทั่วไป และด้วยราคาที่สูงกว่าสินค้าเกษตรทั่วไปหลายเท่าตัว

กลุ่มเกษตรกรปลูกข้าวอินทรีย์ในต่างจังหวัด

• กลุ่มปลูกข้าวอินทรีย์หมู่บ้านนาเวียง ตำบลท่าผา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง http://sciencevillage.most.go.th/group/6134
• กลุ่มข้าวอินทรีย์ที่ อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย http://www.youtube.com/watch?v=UVW71Ex1SwQ
• ข้าวอินทรีย์ จังหวัดสกลนคร http://sites.google.com/site/khawxinthriysklnkhr/
• เชียงใหม่ไชยวิวัฒน์ ผลิตข้าวออร์แกนิกส์ ปลอดสารพิษทุกขั้นตอน http://www.gotomanager.com/news/details.aspx?id=80
• กลุ่มอาชีพสตรีผลิตข้าวอินทรีย์เพื่อสุขภาพ บ้านเขาคีรี หมู่ที่ 1 ตำบลหัวเขา สุพรรณบุรี

จากตัวอย่าง ยังมีกลุ่มเกษตรอีกมากมายที่ยังคงใช้วิถีดั้งเดิม ผลิตข้าวอินทรีย์ป้อนตลาด ซึ่งอนาคตยังคงสดใส

Related posts:

1. ข้าวมันปู
2. ข้าวไทย ป้องกันเบาหวาน มะเร็ง
3. ดินขาวเคโอลิน ใช้คุมโรคแอนแทรกฯ ไ้ด้

ในยุคเงินเฟ้อที่อาหารการกินแพง จนน่าใจหายแบบนี้ จนขนาดที่ใครหลายคนบ่นว่า แพงทั้งแผ่นดิน โดยมีกาตูนล้อการเมืองได้เขียนขึ้นแบบขำๆ ทำนองว่า ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้เพิ่งจะมีโอกาสได้กินของแพงก็คราวนี้ ทั้งที่ความเป็นจริงของแพงที่ว่า ก็คืออาหารปกติไม่ได้เลิศหรูแต่อย่างใด…

และหากชีวิตต่อไปจะเป็นเช่นนั้น แล้วเราจะใช้ชีวิตกันอย่างไรให้มีความสุขและมีคุณภาพชีวิตที่ดี อยู่อย่างมีความสุข ซึ่งก็มีตัวอย่างวนเวียนมาให้เห็นมากมาย อยู่ที่ว่า เราได้หยิบเอาเรื่องราวเหล่านี้มาใช้อย่างไรให้เกิดประโยชน์ เหมือนเช่นหลายคนที่เคยบอกกล่าวเล่าการใช้ชีวิตพอเพียงและเป็นตัวอย่างที่ดีในหลายพื้นที่

จากกรุงเทพธุรกิจ ได้เอ่ยถึงการกินอยู่ใช้ สไตล์พอเพียงของ กำพล กาหลง ที่เป็นลูกชาวไร่ชาวสวนขนานแท้ แต่ก็อยู่ในระดับของชนชั้นกลวงทั่วไป คือเป็นมนุษย์เงินเดือน แต่ไม่อยากเติบโตในสภาพแวดล้อมแบบคนเมือง จึงตัดสินใจกลับจังหวัดอุทัยธานี เพื่อเริ่มต้นชีวิตพอเพียง ทำการเกษตรปลอดสารพิษ โดยใช้ขี้ไก่หว่านเป็นปุ๋ย เมื่อทำนาเสร็จก็ไม่ยอมเผาฟางทิ้งเหมือนชาวบ้านคนอื่น แต่ปรับเปลี่ยนวิธีการโดยการผันน้ำเข้านา ให้หญ้าให้ฟางเน่าเป็นปุ๋ย จากนั้นเพาะกล้าเอามาโยนในนา (การปลูกข้าวด้วยการโยนกล้า) แบบดั้งเดิม มีความเพียรพยายาม จนพ่อแม่ยอมรับวิถีตามแนวทางเกษตรพอเพียง

เมื่อไม่ต้องซื้อข้าวกินชีวิตก็เริ่มสบาย เขาเริ่มปลูกข้าวหอมมะลิ หอมนิล ปลูกพืชที่แปรรูปได้ อย่างอ้อยที่สามารถนำมาทำน้ำตาล เผือก มัน และถั่ว แทนพืชเศรษฐกิจ ในไร่ดินดีใจที่มีเนื้อที่ไม่ถึง 10 ไร่ ครอบครัวก็มีความสุขมากขึ้น โดยการค่อยเป็นค่อยไป ค่อยพัฒนาไปเรื่อยๆ จนได้ผลิตภัณฑ์ปลอดสารพิษ กว่าจะทำการเกษตรแบบธรรมชาติตามแบบที่ตัวเองได้เรียนรู้สำเร็จ ก็ต้องใช้เวลานานพอควรในการแก้กับปัญหาเรื่องความเข้าใจของชุมชนและครอบครัว

นคร ลิมปคุปตาถาวร หรือที่หลายคนเรียกเค้าว่า เจ้าชายผัก มีกิจกรรมชักชวนให้คนเมืองปลูกผักกินเองอยู่เรื่อยๆ โดยเขาบอกว่า ผักอินทรีย์มีเส้นใยอาหารมากกว่า ควรหันมาปลูกผักกินเอง ปลูกในเข่ง ในถ้วย ในกระถาง ในกระป๋อง ใส่รถเข็น บนดาดฟ้า ในตู้ปลา ในแก้วก็ได้ บางคนปลูกผักด้วยความสนุกสนานแม้กระทั่งบ้านไม่มีแดด ก็มีวิธีปลูกผักได้โดยสำคัญคือการทำให้ดินมีชีวิต

ไม่ต่างจาก คมสัน หุตะแพทย์ มูลนิธิศูนย์สื่อเพื่อการพัฒนา ไม่อยากให้ใครมากำหนดทางเลือกในชีวิตของตนเอง โดยการปฏิวัติตัวเองหันมาปลูกผักสวนครัวในบ้าน จากนั้นทดลองปลูกพืชอื่นๆ และปัจจุบันก็ปลูกผักบนหลังคาบ้าน ซึ่งสิ่งที่ได้เรียนรู้คือชีวิตนั้น ต้องทำปัจจัยสี่ให้ได้ เพื่อสองตอบตามความจำเป็น เมื่อมีเวลาเหลือก็พัฒนาศักยภาพที่แต่ละคนมี เพื่อประโยชน์ต่อคนอื่นด้วย หากว่าเรากลัวอาหารปนเปื้อน กลัวการเป็นมะเร็งจากสารพิษ ก็ต้องหันมาปลูกเอง ชีวิตนี้ต้องรู้ว่าเกินมาเพื่ออะไร

อีกหลายๆ ท่านที่ใช้ชีวิต กิน อยู่ ใช้ สไตล์พอเพียง ด้วยน้ำพักน้ำแรง ลองหาอ่านดูได้ที่…

อ้างอิงจาก กรุงเทพธุรกิจ คอลัมน์จุดประกาย 10 พ.ค.55

Related posts:

1. ปราชญ์ชาวบ้าน คนเดินดิน กินพอเพียง
2. การเพาะเห็ดฟางในตะกร้า
3. การปลูกพืชผักในกระถางไม้ประดับ

การทาบกิ่งแบบเสียบ หรือ Modified approach grafting การทาบกิ่งแบบนี้เป็นวิธีทาบกิ่งที่แปลงมาจากวิธีการทาบกิ่งแบบประกับ ดัดแปลงกิ่งพันธุ์ดีเล็กน้อยและทำการตัดยอดต้นตอออกให้เหลือสั้นประมาณ 3-5 นิ้ว เพื่อลดการคายน้ำออก สำหรับวิธีทาบกิ่งแบบเสียบที่นิยมกันนั้นมีอยู่ด้วยกัน 3 แบบครับ

• การทาบกิ่งแบบฝานบวบแปลง หรือ Modified spliced approach grafting เป็นอีกวิธีที่นิยมใช้กันมากเพราะสามารถทำได้รวดเร็ว และใช้กับพืชได้ทั่วไปได้ผลดี พืชที่นิยมใช้วิธีทาบแบบนี้ส่วนใหญ่คือ มะม่วง มะขาม ขนุน ทุเรียน เริ่มแรกให้นำต้นตอขึ้นไปลองทาบโดยกะดูบริเวณที่จะทำแผลทั้งต้นตอและกิ่งพันธุ์ดี เสร็จแล้วเฉือนกิ่งพันธุ์ดีเป็นรูปโล่ ให้เข้าเนื้อไม้เล็กน้อย และให้แผลยาวประมาณ 1.5-2 นิ้ว เฉือนต้นตอเฉียงขึ้นเป็นปากฉลามให้แผลยาวเท่ากับแผลกิ่งพันธุ์ดี แล้วนำต้นตอประกบกับกิ่งพันธุ์ดี โดยให้แนวเยื่อเจริญทับกันด้านในด้านหนึ่งหรือทั้งสองด้าน และทำการพันรอบรอยแผลด้วยพลาสติกให้แน่นและมัดต้นตอเข้ากับกิ่งพันธุ์ดีไว้ให้แน่น ไม่ให้เคลื่อนที่ได้

  

• การทาบกิ่งแบบเข้าบ่าขัดหลัง หรือ Modified veneer side approach grafting วิธีนี้จะคล้ายกับวิธีทาบกิ่งแบบฝานบวบแปลง ต่างกันตรงรอยแผลของกิ่งพันธุ์ดีจะเฉือนทำเป็นบ่าหรือเงี่ยงปลา ส่วนของต้นตอจะเฉือนด้านหลังของรอยแผลปากฉลามออกเล็กน้อย โดยการเฉือนกิ่งพันธุ์ดีเอียงขึ้นเข้าเนื้อไม้ประมาณ 1/4 ของเส้นผ่าศูนย์กลางของกิ่งความยาวแผลประมาณ 2 นิ้ว เฉือนแผลด้านบนทำเป็นบ่าหรือเงี่ยงปลาประมาณ 1/4 ของความยาวของแผล ให้เฉือนต้นตอเป็นรูปปากฉลามตัดด้านหลังเอียงขึ้นเข้าหาปากฉลามขนาดความยาวแผลประมาณ 1/4 ของแผลปากฉลาม แล้วนำต้นตอที่ปาดเรียบร้อยแล้วสอดเข้าไปขัดกับบ่าหรือเงี่ยงปลาที่ทำไว้ แล้วจัดให้แนวเยื่อเจริญสัมผัสกันมากที่สุด เสร็จแล้วพันด้วยพลาสติกให้แน่นเพื่อยึดไม่ให้เคลื่อนที่

  

• การทาบกิ่งแบบเสียบข้างแปลง หรือ Modified side approach grafting วิธีการทาบแบบนี้มีขั้นตอนต่างๆ เหมือนวิธีแรก แต่แตกต่างกันที่ลักษณะเฉือนต้นตอและกิ่งพันธุ์ดี โดยการเฉือนกิ่งพันธุ์ดีเป็นมุมเอียงขึ้นประมาณ 30 องศา เข้าไปในเนื้อไม้ประมาณ 1/4 ของเส้นผ่าศูนย์กลางของกิ่ง ความยาวแผลประมาณ 2 นิ้ว เฉือนต้นตอเป็นรูปลิ่มโดยให้แผลส่วนที่สัมผัสด้านในาวกว่าแผลหน้าที่สัมผัสด้านนอก สอดต้นตอเข้าไปในเนื้อไม้แบบตอกลิ่ม โดยให้แนวเยื่อเจริญสัมผัสกันมากที่สุด แล้วพันด้วยพลาสติกให้แน่นเพื่อยึดไม่ให้แผลขยับ

  

เพิ่มเติมการทาบกิ่งที่ดัดแปลงวิธีมาใช้ ซึ่งได้ผลดีมากอีกสองวิธีคือ

• การทาบกิ่งแบบ Modified bark graft เป็นวิธีที่ใช้สำหรับการค้ำยันกิ่งพันธุ์ดีที่มีขนาด ต้นใหญ่กว่าต้นตอโดยการกรีดกิ่งพันธุ์ดีเป็น รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากลับหัวลงในตำแหน่งที่จะนำ ต้นตอมาค้ำได้พอดีเผยอเปลือกของกิ่งพันธุ์ดีออก เตรียมต้นตอโดยการตัดยอดต้นตอเหลือโคนไว้ใน ระดับที่จะเสียบกิ่งเฉือนปลายกิ่งเป็นปากฉลาม ทั้งสองด้านให้ด้านนอกสั้นกว่าด้านในเล็กน้อย เสียบเข้าไปในแผลที่เตรียมไว้บนกิ่งพันธุ์ดีแล้วพันด้วยผ้าพลาสติก

  

• การทาบกิ่งแบบ L-flab method เป็นวิธีที่ใช้สำหรับค้ำยัน โดยกรีดกิ่งพันธุ์ดีเป็น รูปตัวทีหัวกลับแล้วเผยอเปลือกออกด้านขวาหรือซ้าย เพียงด้านเดียว เตรียมต้นตอเช่นเดียวกันแบบ modified bark graft โดยเฉือนปลายกิ่ง เป็นปากฉลามทั้งสองด้านให้ด้านนอกสั้นกว่า ด้านในเล็กน้อยแล้วเสียบเข้าไป ในแผลที่เตรียมไว้ บนกิ่งพันธุ์ดีแล้วพันด้วยผ้าพลาสติก

  

ก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าคงจะเป็นประโยชน์กับชาวเกษตรมือใหม่หัดเดินกันนะครับ เพราะผมเองนั้นก็ยังไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องการทาบกิ่งมากนัก อาศัยทดลองทดสอบ บ้างก็ติดเป็นต้น บ้างก็ตาย เพราะปัจจัยที่จะทำให้ต้นไม้รอดในกรณีทาบกิ่งนั้น มีมากอยู่ เพราะการปฏิบัติดูแลหลังจากทำการทาบแล้ว เป็นสิ่งจำเป็นเช่นเดียวกัน โดยมีคำแนะนำดังนี้

• ควรให้น้ำแก่ต้นแม่พันธุ์กิ่งพันธุ์ดีอย่างสม่ำเสมอ พร้อมกับสังเกตดูน้ำในตุ้มทาบที่ทาบแบบประกับซึ่งมักจะแห้งจึงต้องให้น้ำโดยการใช้หัวฉีดฉีดน้ำเข้าไปในถุงตุ้มทาบบ้างในบางครั้ง แต่สำหรับตุ้มทาบแบบเสียบมักจะไม่พบปัญหาตุ้มทาบแห้งเท่าใดนัก ยกเว้นทำการทาบในฤดูแล้ง
• กรณีที่ส่วนยอดกิ่งพันธุ์ดีหลังจากทาบแล้วมีโรคและแมลงเข้าทำลาย ควรกำจัดโดยการฉีดพ่นสารเคมีกำจัดโรค และแมลง
• กรณีที่มีพายุหรือฝนตกหนักต้องหาไม้มาช่วยพยุงหรือค้ำกิ่งไว้เพื่อไม่ให้กิ่งพันธุ์ที่ทำการทาบหักได้
• กรณีที่ทำการทาบหลายตุ้มในกิ่งเดียวกันควรต้องหาไม้ค้ำ หรือเชือกโยงไว้กับลำต้นเพื่อไม่ให้กิ่งใหญ่หักเสียหาย

อ้างอิง web.ku.ac.th เรื่องการทาบกิ่ง / ภาพประกอบ web.agri.cmu.ac.th การทาบกิ่งแบบต่างๆ

Related posts:

1. การปลูกพืชผักในกระถางไม้ประดับ
2. เห็ดฟางตะกร้า เพาะง่าย ขายได้ราคา
3. การดูแลและฟื้นฟูต้นไม้ หลังน้ำท่วม

การทาบกิ่ง (GRAFTING) นับเป็นวิธีการขยายพันธุ์ที่ให้ได้ต้นพันธุ์ที่ให้ได้ต้นพันธุ์ดีซึ่งมีลักษณะทางสายพันธุ์เหมือนต้นแม่วิธีหนึ่ง โดยกิ่งพันธุ์ดีจะทำหน้าที่เป็นลำต้นของต้นพืชใหม่ ส่วนต้นตอที่นำมาทาบติดกับกิ่งของต้นพันธุ์ดีจะทำหน้าที่เป็นระบบราก เพื่อหาอาหารให้กับต้นพันธุ์ดี การทาบกิ่งเป็นวิธีการขยายพันธุ์แบบไม่ใช้เพศวิธีหนึ่งที่ใช้กับพืชที่ไม่สามารถขยายพันธุ์ด้วยวิธีอื่นได้ วิธีการคือนำต้นพืชสองต้นที่มีระบบรากที่ดี มาเชื่อมต่อกิ่ง กันเมื่อเกิดการประสานตัวของกิ่งทั้งสองดี จึงตัดรากของต้นหนึ่งออกเหลือเป็นต้นใหญ่ที่มีระบบรากของพันธุ์หนึ่งและยอดเป็นอีกพันธุ์หนึ่งได้ ดังนั้นกิ่งพันธุ์ที่ดี ที่เป็นยอดสามารถเจริญเติบโตออกดอกติดผลได้เร็วกว่าวิธีการเพาะเมล็ด การทาบกิ่งทำได้ทุกฤดู ซึ่งให้ผลสำเร็จได้ดีในระยะที่ต้นอยู่ในระยะเจริญเติบโต

วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการทาบกิ่ง จะมีไม่กี่อย่าง เช่น มีดบางหรือมีดที่ใช้สำหรับขยายพันธุ์, กรรไกรตัดแต่งกิ่ง, แผ่นพลาสติกขนาด 0.5×12 นิ้ว หรือเทปพลาสติกสำเร็จรูปเป็นม้วน, ต้นตอหรือตุ้มทาบ, เชือกหรือลวดสำหรับยึด ซึ่งวิธีการทาบกิ่งโดยทั่วไปมี 2 แบบคือแบบประกบธรรมดาๆ ต้นหนึ่งประกบกับต้นหนึ่ง หรือ Approach grafting และอีกวิธีคือ การทาบกิ่งแบบเสียบ หรือ Modified approach grafting / Inarching ซึ่งจะอธิบายคร่าวๆ ได้ดังนี้

การทาบกิ่งแบบประกับ หรือประกบ หรือปะติดกัน แล้วแต่จะเรียก เป็นการทาบกิ่งทั้งต้นตอและกิ่งพันธุ์ ที่ยังมีรากและยอดอยู่ทั้งคู่ มักใช้ในการทาบกิ่งไม้ผลที่รอยแผลประสานกันช้า เช่น การทาบกิ่งมะขาม ขนุน มะม่วง และพืชอื่นๆ โดยแยกเป็นหลายแบบ เช่น

• การทาบกิ่งแบบฝานบวบ Spliced approach grafting โดยการเลือกต้นตอและกิ่งพันธุ์ ให้บริเวณที่จะทาบมีขนาดพอกันและมีลักษณะเรียบตรง ประกบกันได้สนิด แล้วทำการเฉือนกิ่งพันธุ์ให้เข้าไปในเนื้อไม้เล็กน้อย รอยแผลยาวประมาณ 1-2 นิ้ว เสร็จแล้ว ปาดแผลต้นตอในลักษณะเหมือนกับกิ่งพันธุ์ ให้มีความยาวเท่ากัน ทำการประกบกิ่งพันธุ์และต้นตอให้สนิด โดยมัดต้นตอและยอดพันธุ์ เข้าด้วยกันโดยจัดแนวเยื่อเจริญให้สัมผัสกันมากที่สุด พันรอบรอยแผลด้วยพลาสติกให้แน่น

  

• การทาบกิ่งแบบเข้าลิ้น Tongued approach grafting คล้ายแบบแรก แต่มีความแตกต่างกันที่บริเวณรอยเฉือนจะทำเป็นลิ้น เพื่อให้สามารถสอดเข้าหากันได้ วิธีการคือเลือกต้นตอและกิ่งพันธุ์ ให้บริเวณที่จะทาบสามารถทับกันได้พอดี ไม่เล็กหรือใหญ่เกินไป ทำการเฉือนต้นตอให้มีแผลเป็นรูปโล่ยาวประมาณ 1-2 นิ้ว พยายามเฉือนให้เรียบอย่าให้เป็นคลื่นจากนั้นในรอยแผลเดิม ให้เฉือนเป็นลิ้นลงมาเสมอกับโคนรอยแผลด้านล่าง สำหรับให้เสียบยึดติดกันได้ เฉือนกิ่งพันธุ์ในแบบเดียวกัน แต่ให้ลิ้นที่เฉือนกลับลงในลักษณะตรงกันกับลิ้นของต้นตอ (ดูภาพประกอบ) เสร็จแล้วเสียบลิ้นของต้นตอและกิ่งพันธุ์เข้าด้วยกัน การเฉือนเป็นลิ้นนี้ข้อดีคือไม่ฉีกหักง่ายและยังเป็นการเพิ่มพื้นที่สัมผัสของแนวเยื่อเจริญ โดยจัดให้แนวเยื่อเจริญสัมผัสกันมากที่สุด แล้วพันรอบรอยแผลด้วยพลาสติกให้แน่นกันการคายน้ำ

  

• การทาบกิ่งแบบพาดร่อง Inlay approach grafting วิธีนี้มักใช้เพื่อการเปลี่ยนยอด หรือการเสริมรากให้ต้นไม้ที่มีระบบรากไม่แข็งแรง หรือระบบรากถูกทำลาย ให้สามารถคงอยู่ได้ด้วยการเพิ่มรากเพื่อให้หาอาหารได้ดีขึ้น ทำได้โดยกรีดเปลือกต้นตอตรงบริเวณที่จะทำการทาบ ให้มีความยาวประมาณ 2-3 นิ้ว กรีดเป็นสองรอยให้ขนานกัน และให้รอยกรีดกว้างเท่ากับขนาดของกิ่งพันธุ์ กรีดเปลือกตามขวางตรงหัวและท้ายรอยกรีดที่ขนานกัน แล้วแกะเอาเปลือกออก เฉือนกิ่งพันธุ์ดีให้เข้าไปในเนื้อไม้เป็นรูปโล่ และให้ยาวเท่ากับความยาวของแผลที่เตรียมบนต้นตอ ทำการทาบกิ่งพันธุ์ดีตรงบริเวณที่เฉือนนั้นให้เข้าในแผลบนต้นตอ ใช้ตะปูเข็มขนาดเล็กตอกกิ่งพันธุ์ดีติดกับต้นตอ แล้วพันด้วยพลาสติกให้แน่น เมื่อต่อกิ่งไว้ 30-45 วันแล้ว จึงควั่นกิ่งต้นตอเหนือรอยต่อและควั่นกิ่งพันธุ์ดี ใต้รอยต่อก่อนตัดออกมาให้ยอดของกิ่งพันธุ์ดี เจริญเติบโตต่อไป หรือเมื่อกิ่งพันธุ์ดีและต้นตอติดกันดีแล้ว จึงทำการตัดต้นตอเหนือรอยต่อและตัดกิ่งพันธุ์ดีใต้รอยต่อกรณีต้องการเปลี่ยนเป็นยอดพันธุ์ดี

  

  วิธีที่ใช้กับพืชที่มีขนาดแตกต่างกันมากระหว่าง ต้นตอและกิ่งพันธุ์ดีหรือพืชที่มีเปลือกของต้นตอหนากว่า กิ่งพันธุ์ดีมักเป็นต้นที่มีขนาดใหญ่กว่าจะต้องมีเปลือกล่อน สามารถลอกออกได้จึงจะใช้วิธีนี้ นิยมใช้กับมะม่วง มะปราง กระท้อน ขนุน มะขามหวาน ทุเรียน

วันพรุ่งนี้เราจะมาเรียนรู้เรื่องการทาบกิ่งอีกวิธีหนึ่งที่ได้ผลดีและนิยมทำกันมากอีกวิธีหนึ่ง แต่ดูเหมือนว่าเนื้อหาจะเยอะเกินไปซักหน่อยหากเอามาลงในส่วนนี้ต่อเนื่อง จึงขอยกยอดไว้วันหลังก็แล้วกันจ้า

Related posts:

1. การปลูกพืชผักในกระถางไม้ประดับ
2. เห็ดฟางตะกร้า เพาะง่าย ขายได้ราคา
3. การปลูก พริกขี้หนูสีม่วง

ผักสวนครัวกับปัจจัยที่ควรคำนึงในการเพาะปลูก ซึ่งก่อนที่จะมีการปลูกผักสวนครัวในพื้นที่ไว้สำหรับเป็นแหล่งอาหารนั้น มีข้อควรพิจารณาก่อนปลูกผักสวนครัวไว้ ด้วยการที่ต้องคำนึงถึงปัจจัยหลายอย่าง ดังนี้

• การเลือกสถานที่ปลูก ควรเลือกทำเลที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุด อยู่ใกล้แหล่งน้ำ ไม่ไกลจากที่พักอาศัยมากนัก เพื่อความสะดวกในทำงาน การดูแลรักษาและสะดวกในการเก็บเกี่ยว
• หากไม่มีพื้นที่ดินในบริเวณบ้าน ผักสวนครัวบางชนิดจะปลูกได้จำเป็นต้องปลูกในภาชนะใส่ดินปลูก อาจจะวางบนพื้นหรือแขวน เป็นผักสวนครัวลอยฟ้า หรือผักสวนครัวแบบกลับหัว
• การเลือกประเภทผักสวนครัว ชนิดของผักที่จะปลูกควรคำนึงถึงการใช้เนื้อที่ให้ได้ประโยชน์มากที่สุด โดยการปลูกผักมากชนิดที่สุด เพื่อจะได้มีผักไว้บริโภคหลายอย่าง และควรเลือกชนิดของผักที่เหมาะสมกับสภาพแวดล้อม และปลูกให้ตรงกับฤดูกาล ผักสวนครัวบางชนิดปลูกและให้ผลผลิตตลอดปี
• สภาพแสงและร่มเงา มีความจำเป็นในขบวนการสังเคราะห็แสงของพืชเพื่อสร้างอาหาร สภาพที่ไม่ได้รับแสงแดดตลอดทั้งวัน ควรปลูกพืชผักที่สามารถเจริญเติบโตในร่มได้ เช่น ต้นชะพลู สะระแหน่ ตะไคร้ โหระพา ขิง ข่า และกะเพรา สภาพที่ได้รับแสงแดดตลอดทั้งวัน ควรเลือกปลูกผักที่สามารถเจริญเติบโตได้ในแสงปกติ เช่น ถั่วฝักยาว คะน้า ผักกาดเขียว กวางตุ้ง พริกต่างๆ

ในการปลูกผักสวนครัวนั้น จำเป็นอย่างยิ่งที่ผู้ปลูกเองจะต้องพิจารณาจากสิ่งต่างๆ รอบตัวในวัตถุประสงค์ของการปลูกผักสวนครัวไว้ในพื้นที่ปลูก เช่น

• ความประสงค์ของผู้ปลูก ควรกำหนดว่าจะปลูกผักโดยมีวัตถุประสงค์อะไร เช่น การปลูกเพื่อต้องการได้ผัก มาบริโภค ประจำวัน หรือการปลูกเพื่อเป็นงานอดิเรก
• ความรู้ในด้านการปลูกผัก เบื้องต้นนั้น การปลูกผักจะมีวัตถุประสงค์ต่างๆ กันไป การปลูกผักทุกประเภทไม่ว่าผักสวนครัวหรือการปลูกผักเป็นอาชีพต้องมีความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของผักชนิดนั้นๆและวิธีการในการปลูกที่ดีด้วยจึงจะให้ผลผลิตที่ดี
• แรงงานในการปลูก เนื่องจากผักเป็นพืชที่ต้องการความพิถีพิถันในการดูแลรักษา ดังนั้นการปลูกผักจึงต้องใช้แรงงานในการดูแลรักษาตามความเหมาะสม ปกติการปลูกผักเป็นอาชีพ อาจใช้แรงงานประมาณ 2-3 คน ดูแลแปลงปลูกได้ประมาณ 2 ไร่ ส่วนการปลูกผักสวนครัวพื้นที่ประมาณ 30-40 ตารางเมตร ควรจะมีแรงงานดูแลรักษาเฉลี่ยวันละประมาณ 2-3 ชั่วโมง
• ความชำนาญในการปลูกผัก การปลูกผักนั้นเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ซึ่งผู้ปลูกจำเป็นต้องมีความชำนาญในการปลูก มีความรู้เกี่ยวกับการเกษตรเบื้องต้นพอประมาณ

เมื่อมีความรู้ มีความพร้อม มีสถานที่ปลูก และเข้าใจถึงปัจจัยต่างๆ แล้วก็เริ่มต้นในการปลูกได้ โดยมีการเตรียมแปลงปลูก ซึ่งมีขั้นตอนดังนี้

• พรวนดิน ใช้จอบขุดดินลึกประมาณ 6 นิ้ว เพื่อพรวนดินให้มีโครงสร้างดีขึ้น กำจัดวัชพืชในดินกำจัดไข่แมลง หรือโรคพืช ที่อยู่ในดินโดยการพรวนและตากทิ้งไว้ประมาณ 7-15 วัน
• การยกแปลง ใช้จอบพรวนยกแปลงสูงประมาณ 4-5 นิ้ว จากผิวดิน โดยมีความกว้างประมาณ 1-1.20 เมตร ส่วนความ ยาวควรเป็น ตาม ลักษณะของพื้นที่หรืออาจแบ่งเป็นแปลงย่อย ๆ ตามความเหมาะสมความยาวของแปลงนั้นควรอยู่ในแนวทิศเหนือ – ใต้ ทั้งนี้เพื่อให้ผักได้รับแสงแดดทั่วทั้งแปลง
• ปรับปรุงเนื้อดิน เนื้อดินที่ปลูกผักควรเป็นดินร่วน แต่สภาพดินเดิมนั้นอาจจะเป็นดินทรายหรือดินเหนียว จำเป็นต้องปรับปรุง ให้เนื้อดินดีขึ้นโดยการใส่ปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยคอกอัตรา ประมาณ 2-3 กิโลกรัมต่อเนื้อที่ 1 ตารางเมตร คลุกเคล้าให้เข้ากัน
• กำหนดหลุมปลูก จะกำหนดภายหลังจากเลือกชนิดผักต่าง ๆ แล้วเพราะว่าผักแต่ละชนิดจะใช้ระยะปลูกที่แตกต่างกัน เช่น พริก ควรใช้ระยะ 75 – 100 เซนติเมตร ผักบุ้งจะเป็น 5 x 5 เซนติเมตร

การดูแลรักษาแปลงปลูก และผักสวนครัวในแปลงปลูกให้ได้ผลผลิตที่ดีและเหมาะสม ด้วยการดูแลรักษาและความเอาใจใส่ จะช่วยให้ผักเจริญเติบโตอย่างสมบูรณ์จนถึงระยะเก็บเกี่ยว

• การให้น้ำ การปลูกผักจำเป็นต้องให้น้ำอย่างเพียงพอ การให้น้ำผักควรรดน้ำในช่วง เช้า – เย็น ไม่ควรรดตอนแดดจัด และรดน้ำแต่พอชุ่มอย่าให้โชก
• การให้ปุ๋ย มี 2 ระยะ คือ เริ่มแรกใส่รองพื้นคือการใส่เมื่อเวลาเตรียมดิน หรือรองก้นหลุมก่อนปลูกปุ๋ยที่ใส่รองพื้นควรเป็นปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมัก คลุกในดินให้ทั่วก่อนปลูก เพื่อปรับโครงสร้างดินให้โปร่งร่วนซุย นอกจากนั้นยังช่วยในการอุ้มน้ำและรักษาความชื้นของดินให้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของพืชด้วย

  ระยะที่สองคือการใส่ปุ๋ยบำรุง ปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมัก หรือปุ๋ยเคมี โดยแบ่งใส่ 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อย้ายกล้าไปปลูกจนกล้าตั้งตัวได้แล้ว และใส่ครั้งที่ 2 หลังจากใส่ครั้งแรกประมาณ 2 – 3 สัปดาห์ การใส่ให้โรยบางๆ ระหว่างแถว ระวังอย่าให้ปุ๋ยอยู่ชิดต้นเพราะจะทำให้ผักตายได้ เมื่อใส่ปุ๋ยแล้วให้พรวนดินและรดน้ำทันที สูตรปุ๋ยที่ใช้กับพืชผัก ได้แก่ ยูเรีย แอมโมเนียซัลเฟต สำหรับบำรุงต้นและใบ และปุ๋ยสูตร 15-15-15 และ 12-24-12 สำหรับเร่งการออกดอกและผล

• การป้องกันกำจัดศัตรูพืช ควรบำรุงรักษาต้นพืชให้แข็งแรง โดยการกำจัดวัชพืช การให้น้ำอย่างเพียงพอและใส่ปุ๋ยตามจำนวนที่กำหนดเพื่อให้ผักเจริญเติบโตแข็งแรง ทนต่อโรคและแมลง หากมีโรคและแมลงระบาดมากควรใช้สารธรรมชาติ หรือใช้วิธีกลต่างๆ ในการป้องกันกำจัด เช่น หนอนต่างๆ ใช้มือจับออกใช้พริกไทยป่นผสมน้ำฉีดพ่น ใช้น้ำคั้นจากใบหรือเมล็ดสะเดาถ้าเป็นพวกเพลี้ย เช่น เพลี้ยอ่อน เพลี้ยแป้ง เพลี้ยหอย และเพลี้ยจักจั่น ให้ใช้น้ำยาล้างจาน 15 ซีซี ผสมน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นใต้ใบเวลาเย็น ถ้าเป็นพวกมดหอยและทากให้ใช้ปูนขาวโรยบางๆ ลงบริเวณพื้นดิน

หลังจากนั้นจะเป็นช่วงเก็บเกี่ยวผลผลิตที่ได้ การเก็บเกี่ยวผักควรเก็บในเวลาเช้าจะทำให้ได้ผักสดรสดี และหากยังไม่ได้ใช้ให้ล้างให้สะอาด และนำเก็บไว้ในตู้เย็น สำหรับผักประเภทผลควรเก็บในขณะที่ผลไม่แก่จัดจะได้ผลที่มีรสดี และจะทำให้ผลดก หากปล่อยให้ผลแก่คาต้น ต่อไปจะออกผลน้อยลง

สำหรับในผักใบหลายชนิด เช่น หอมแบ่ง ผักบุ้งจีน คะน้า กะหล่ำปลี การแบ่งเก็บผักที่สดอ่อน หรือโตได้ขนาดแล้ว โดยยังคงเหลือลำต้นและรากไว้ไม่ถอนออกทั้งต้น รากหรือต้นที่เหลืออยู่จะสามารถงอกงามให้ผล ได้อีกหลายครั้งทั้งนี้จะต้องมีการดูแลรักษา ให้น้ำและปุ๋ยอยู่เสมอ การปลูกพื้นหมุนเวียนสลับชนิดหรือปลูกผักหลายชนิดในแปลงเดียวกันและปลูกผักที่มีอายุเก็บเกี่ยวสั้นบ้าง ยาวบ้างคละกันในแปลงเดียวกัน หรือปลูกผักชนิดเดียวกันแต่ทยอยปลูกครั้งละ 3-5 ต้น หรือประมาณว่าพอรับประทานได้ในครอบครัวในแต่ละครั้งที่เก็บเกี่ยว ก็จะทำให้ผู้ปลูกมีผักสดเก็บรับประทานได้ทุกวันตลอดปี

หวังว่าทุกท่านคงจะสนุกกับการปลูกผักสวนครัวภายหลังจากเข้าสู่ช่วงฤดูฝนกันแล้วนะครับ

Related posts:

1. การปลูกมะละกอ แบบพอเพียง
2. การปลูกถั่วฝักยาวในกระถาง
3. ผักสวนครัว รั้วกินได้ ตลอดปี

ผมไปเจอข้อมูล การปฏิบัติการตามล่าหาพื้นที่เพาะปลูกพืชออร์แกนิคในป่าคอนกรีตที่เว็บไซต์หนึ่ง ซึ่งเป็นแนวคิดที่ดีมากๆ โดยเป็นแนวคิดที่ Annelies Kuiper จาก Dakboerin ประเทศเนเธอร์แลนด์ มุ่งมั่นที่จะพลิกเมืองใหญ่ให้กลายเป็นพื้นที่เกษตร โดยเธอได้รับแรงบันดาลใจจากบทความใน Green Amsterdam ที่ตีพิมพ์เมื่อสองปีที่ผ่านมา และนั่นเป็นที่มาที่เธอตัดสินใจพัฒนารูปแบบการเพาะปลูกพืชออร์กานิคบนหลังคาอาคาร ซึ่งเป็นพื้นที่โล่งที่หลงเหลืออยู่ในเมืองใหญ่ พร้อมตัวอย่างจากหลายเมืองในอเมริกา อย่าง ชิคาโก หรือนิวยอร์ก ที่ทำได้แล้วจริงๆ

ในเบื้องต้นเธอเลือกปลูกพืชออร์แกนิคที่สอดคล้องกับการบริโภคของผู้ใช้พื้นที่ภายในอาคารนั้นๆ เพื่อให้เจ้าของพื้นที่ได้รับประโยชน์อย่างสูงสุด เช่น การปลูกผักบนหลังคาโรงเรียน เพื่อใช้พืชเหล่านั้นสำหรับการบริโภคภายในโรงเรียน หรือการปลูกผัก ผลไม้ และเบอร์รี่บนหลังคาภัตตาคาร เพื่อสามารถแปรรูปมาเป็นอาหารสำหรับลูกค้าที่เข้ามาในร้าน เป็นต้น ทั้งนี้เธอได้พัฒนารูปแบบของการปลูกพืชจากเดิมที่ต้องใช้ดินจำนวนมาก แถมมีน้ำหนักเยอะ มาเป็นการปลูกโดยใช้วัสดุที่มีน้ำหนักเบาแทนการใช้ดิน (Natural Substrate Culture) เพื่อเป็นที่ยึดเกาะของรากและเป็นแหล่งสะสมสารละลายพวกธาตุอาหาร และอากาศ

และนี่คือแนวคิดของนักสร้างสรรค์ที่ไม่เคยยอมแพ้กับเมืองที่เปลี่ยนไป เพราะตราบใดที่หัวใจยังมีสีเขียว พื้นที่ อันเล็กน้อยที่อาจเป็นอุปสรรคก็ไม่สามารถหยุดยั้งแนวคิดในการเพิ่มพื้นที่สีเขียวในทุกตารางนิ้วที่เรามีโอกาส

ข้อมูล www.creativemove.me/creative/annelies-kuiper/ และ www.dakboerin.nl

Related posts:

1. Thai the Culture of Rice
2. Culture of Rice Genus Species
3. Milk Organic Rice Thailand

ผลผลิตยางส่วนใหญ่เกษตรกรจะทำยางแผ่น แต่ก็ส่วนใหญ่ไม่แพ้กัน ผลิตยางก้อนถ้วยป้อนโรงงาน โดย ยางก้อน หรือยางก้อนถ้วย คือ ยางที่เมื่อกรีดได้น้ำยางแล้วจะใส่สารเคมีและจับตัวเป็นก้อน และเศษยางหรือขี้ยาง คือยางเส้น ยางก้นถ้วย ขี้ยางต่างๆ ทำให้ยางก้อนถ้วยต่างจากขี้ยาง

ยางพาราเป็นพืชเศรษฐกิจที่มาแรงในขณะนี้ เพราะราคายางอยู่ในระดับที่ค่อนข้างสูง จึงเป็นเหตุจูงใจให้เกษตรกรปลูกยางจนเกินโควตา ประกอบด้วยเพราะสถานการณ์ด้านเศรษฐกิจและตลาดโลกที่กำลังเจริญเติบโต มีความต้องการใช้ยางเพิ่มขึ้น เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมรถยนต์ อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ยางและอื่น ๆ การพัฒนายางของไทยจึงต้องรุกให้ทันต่อกระแสโลก โดยเฉพาะเกษตรกรผู้ผลิตยางเป็นเกษตรกรระดับรากหญ้า ซึ่งเป็นระดับต้นน้ำที่สำคัญที่ต้องพัฒนาให้มีคุณภาพก่อน เพื่อนำไปสู่การพัฒนาระดับกลางน้ำและปลายน้ำ การพัฒนาการผลิตยางให้เกษตรกรได้มีทางเลือก นอกจากผลิตยางแผ่นดิบแล้ว ยางก้อนถ้วยก็เป็นการผลิตอีกรูปแบบหนึ่งที่จะพัฒนาให้มีคุณภาพได้เช่นกัน เพื่อเป็นวัตถุดิบนำไปผลิตยางแท่ง STR ที่มีคุณภาพสูง แต่มีต้นทุนการผลิตต่ำเพื่อรองรับการขยายตัวของตลาดยางแท่งที่นับวันจะมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น

ปัจจุบันการผลิต ยางก้อนถ้วย ของเกษตรกรได้มีการผลิตแพร่หลายในพื้นที่ต่าง ๆ โดยเฉพาะจังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองคายได้รวมกลุ่มผลิตจำนวนมาก เกษตรกรโดยเฉพาะในแหล่งปลูกยางใหม่ผลิตยางก้อนถ้วยเป็นทางเลือก เนื่องจากผลิตง่าย ประหยัดค่าใช้จ่าย ใช้เวลาและแรงงานน้อย การผลิตยางก้อนถ้วยที่มีคุณภาพจะต้องมีลักษณะเป็นรูปถ้วย สะอาด สีสวย ไม่มีสิ่งปะปนและไม่มีกลิ่นเหม็น มีน้ำหนักประมาณ 80-500 กรัม

การผลิตยางก้อนถ้วย มีอยู่ 2 วิธี คือ

• วิธีหยอดน้ำกรดลงในถ้วยน้ำยางปล่อยให้จับตัวตามธรรมชาติ (เป็นวิธีที่แนะนำ)
• วิธีหยอดน้ำกรดลงในถ้วยน้ำยางแล้วคน (เป็นทางเลือก) มีอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้แก่ น้ำกรดฟอร์มิคเจือจาง 10% (น้ำกรดฟอร์มิค 10 ส่วนผสมน้ำ 90 ส่วน) ถังแกลลอน และขวดฉีดน้ำกรด

ขั้นตอนปฏิบัติในการผลิตยางก้อนถ้วย

• วิธีที่ 1 หยอดน้ำกรดแล้วปล่อยให้จับตัวตามธรรมชาติ ก่อนอื่นให้เตรียมทำน้ำเซรุ่มที่ได้จากการกรีดแล้วปล่อยให้น้ำยางจับตัวเป็นก้อนในถ้วย 2 วัน วันรุ่งขึ้นจึงเริ่มกรีดเพื่อผลิตยางก้อนถ้วย โดยแคะเอายางก้อนขึ้นเสียบที่ลวด จะเห็นน้ำเลี้ยงเซรุ่มอยู่ก้นถ้วย ให้หยอดน้ำกรดฟอร์มิคเจือจาง 10% บีบ 1 ครั้ง (ประมาณ 12-15 ซีซีต่อต้น) ลงในถ้วยที่มีน้ำเลี้ยงเซรุ่ม จากนั้นลอกขี้ยางเส้นออก แล้วกรีดอย่าให้ขี้กรีดยางตกในถ้วย กรีดไปจนครบทั้งแปลง จึงกลับมาเก็บยางก้อนที่เสียบลวดไว้ใส่ภาชนะ ส่วนยางที่กรีดปล่อยให้จับตัวเป็นก้อนในถ้วย แล้วมาเก็บในวันกรีดถัดไป จากนั้นให้เก็บก้อนยางรวบรวมใส่กระสอบปุ๋ยหรือถุงตาข่ายไนลอนแล้วนำมาผึ่งเกลี่ยบนแคร่ไม้ยกพื้น หรือชั้นแคร่เหล็กในที่ร่มที่มีอากาศถ่ายเทได้สะดวก เพื่อไม่ให้ก้อนยางติดกัน
• วิธีที่ 2 หยอดน้ำกรดแล้วคน โดยลอกขี้ยางเส้นออกจากหน้ากรีดก่อน เช็ดถ้วยยางให้สะอาดก่อนรองน้ำยาง กรีดยางตามปกติจนครบทั้งแปลง เมื่อน้ำยางหยุดไหลให้หยอดน้ำกรดด้วยการบีบ 1 ครั้ง แล้วคนให้เข้ากันปล่อยให้น้ำยางจับตัวเป็นก้อนถ้วย แล้วค่อยมาเก็บในวันกรีดถัดไป วิธีนี้จะใช้เวลาและแรงงานมากกว่าวิธีแรก แต่น้ำยางจับตัวเร็วกว่าภายใน 1 ชั่วโมง และไม่ต้องเตรียมทำน้ำเลี้ยงเซรุ่ม จึงเหมาะที่จะผลิตยางก้อนถ้วยในฤดูฝน หรือในพื้นที่ที่มีฝนตกชุก

ทั้ง 2 วิธีนี้แม้จะเป็นเกษตรกรมือใหม่ ก็ทำได้ไม่ยาก เพราะสถาบันวิจัยยางได้กำหนดมาตรฐานการผลิตยางก้อนถ้วยเพื่อใช้เป็นแนวทางให้เกษตรกรปฏิบัติ ยางก้อนถ้วยที่ดีจะต้องเป็นยางที่กรีดแล้วปล่อยให้น้ำยางจับตัวในถ้วยด้วยการหยอดน้ำกรดหรือจับตัวตามธรรมชาติ กรดที่ใช้เป็นกรดฟอร์มิคหรือกรดอะซิติค ยางก้อนถ้วยที่ผลิตได้ต้องสะอาด ไม่มีสิ่งปลอมปน เช่น เปลือกกรีด เศษไม้ กรวด หิน ดิน ทราย และมีสีตามธรรมชาติ มีน้ำหนักประมาณ 80-500 กรัม มีเปอร์เซ็นต์เนื้อยางแห้งประมาณ 60 เปอร์เซ็นต์ ยางก้อนถ้วยที่เหมาะต่อการซื้อขายควรมีอายุไม่เกิน 4 วัน มีความชื้นประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งหากเกษตรกรสามารถผลิตยางก้อนถ้วยให้ได้มาตรฐานที่แนะนำนี้ จะทำให้เกษตรกรขายได้ในราคาสูง และมีผลดีต่อการผลิตยางแท่งเพื่อการส่งออกด้วย

การซื้อขายยางก้อนถ้วย

สำหรับการซื้อขายยางก้อนถ้วย พ่อค้าจะประเมินราคาจากเปอร์เซ็นต์ความชื้นที่อยู่ในก้อนยาง โดยยางกรีด 2 มีด แล้วนำไปผึ่งไว้นาน 3 วัน ยางก้อนถ้วยจะมีความชื้นเฉลี่ย 45% มีปริมาณเนื้อยางแห้ง 55% ซึ่งจะคิดราคาอ้างอิงจากราคายางแผ่นดิบชั้น 3 เป็นหลัก ถ้ายางก้อนถ้วยสกปรก หรือมีขี้เปลือกและสิ่งปะปน จะถูกหักราคากิโลกรัมละ 5-10 บาท ขึ้นอยู่กับปริมาณและชนิดของสิ่งปะปน ดังนั้น เกษตรกรควรผลิตยางก้อนถ้วยคุณภาพดี ซึ่งจะช่วยให้ได้รับราคาที่เป็นธรรมและได้รับผลตอบแทนสูง ทั้งยังช่วยสนับสนุนให้อุตสาหกรรมยางแท่งของไทยเกิดความมั่นคงมากยิ่งขึ้น

ที่มา http://km.rubber.co.th

Related posts:

1. ผลิตน้ำส้มควันไม้ใช้ในครัวเรือน
2. ชาวสวนยางพบนายก 21 มี.ค 54
3. เลี้ยงผึ้งหลวง ในสวนยางพารา

จากสถานการณ์ตลาดยางพาราที่ราคาซื้อขายยังมีแนวโน้มสูงขึ้นต่อเนื่อง โดยปัจจุบันแตะที่ระดับ 120 บาทต่อกิโลกรัมเข้าไปแล้ว นอกจากจะปลุกกระแสให้เกษตรกรทุกภูมิภาคทั่วประเทศให้หันมาปลูกพืชเกษตรชนิดนี้กันมากขึ้นแล้ว ยังดึงดูดใจกลุ่มทุนขนาดใหญ่ กลุ่มนักธุรกิจ นักลงทุน และนักการเมืองจำนวนมากอีกด้วย โดยรูปธรรมที่เห็นชัดเจนคือความเคลื่อนไหวซื้อขายที่ดินสำหรับปลูกสร้างสวนยางกันอย่างคึกคัก โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคเหนือและภาคอีสาน โดยกลุ่ม ธุรกิจ กลุ่มทุนทั้งจากส่วนกลาง นักธุรกิจ นักลงทุนในพื้นที่ และเจ้าของสวนยางรายใหญ่ในภาคใต้ที่ต้องการขยายหรือย้ายลงทุนปลูกสร้างสวนยางในภาคเหนือและอีสานแทน เพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนแรงงานกรีดยาง และที่ดินในภาคใต้มีราคาแพง

ส่งผลให้การซื้อขายเปลี่ยนมือที่ดินในพื้นที่หลายจังหวัดทางภาคเหนือและอีสานคึกคักขึ้นอย่างมาก เช่นเดียวกับราคาซื้อขายที่พุ่งสูงขึ้นจากเดิมหลายเท่าตัว ที่น่าสนใจคือมีการประกาศซื้อขายที่ดิน หรือที่ดินพร้อมสวนยางพาราผ่านสื่อยอดฮิตคือสื่อออนไลน์กันแพร่หลายอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนกับพืชเกษตรชนิดอื่นอีกด้วย

โดยที่พื้นที่ในการเพาะปลูกยางพาราในประเทศไทยสมัยก่อนนั้นมีการปลูกเฉพาะในภาคใต้ ส่วนภาคอื่นๆ มีบ้างแต่น้อยมาก จึงทำให้ไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาด ส่งผลให้ยางพารามีราคาที่สูงขึ้น ส่วนนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดแรงจูงใจให้เกษตรกรหันมาปลูกยางพารามากขึ้น และจะเห็นได้ว่าปัจจุบันนี้มีพื้นที่การปลูกยางพาราในประเทศไทยนั้นขยายไปอย่างรวดเร็วทั่วทุกภาค หลักสำคัญที่เกษตรกรส่วนใหญ่หันมาปลูกยางพาราแทนพืชเดิมนั้น เป็นเพราะปัจจัยทางด้านราคาสูง และการเพาะปลูกยางพารานั้นไม่ยุ่งยากเกินไป ทั้งเป็นพืชที่มีอายุยืนกว่าพืชชนิดอื่น อีกอย่างหนึ่งก็คือให้ผลผลลิตได้ทั้งปี ซึ่งจะคุ้มค่ากว่าพืชที่มีอายุสั้น เพราะพืชอายุสั้นต้องใช้ต้นทุนในการปลูกแต่ละปีนั้นมากกว่าการปลูกยางพารา และรายได้จากการปลูกพืชชนิดเดิมเฉลี่ยแล้ว ยังเทียบได้น้อยกว่ารายได้ที่ได้จากการปลูกยางพารา ทั้งนี้เนื่องจากช่วงนี้ราคายางพารานั้นเพิ่มสูงขึ้น และคาดว่าจะสูงขึ้นอีกใน 2-3 ปีนี้ด้วย

หาซื้อที่ดินปลูกยางพารา

สำหรับสวนยางที่มีอายุ 6 ปีหรือเป็นยางที่สมบูรณ์ (ยางตายน้อย) และพร้อมเปิดกรีดราคาขยับขึ้นไปที่ไร่ละ 150,000 บาทขึ้นไป หากเป็นที่ดินที่สามารถปลูกบ้านและทำสวนยางได้ด้วยราคาสูงถึงไร่ละ 1 ล้านบาท หลังจากยางราคาดีก็มีการซื้อขายเปลี่ยนมือที่ดินกันมาก บางรายใช้วิธีเงินต่อเงิน ขายสวนยางที่บุรีรัมย์ได้หลายล้านบาทแล้วย้ายถิ่นไปหาซื้อที่ดินใหม่ในจังหวัดที่เริ่มปลูกยาง เช่น นครพนม มุกดาหาร เพราะราคาที่ดินถูกกว่า และตอนนี้ชาวภาคใต้อพยพกันมาเป็นครอบครัวและถือเงินสดขึ้นมาซื้อที่ดิน หรือมาลงทุนทำกล้ายางขายในภาคอีสานกันเป็นจำนวนมาก ด้านภาคใต้ไร่ละ 5 แสนหาซื้อไม่ได้แล้ว ซึ่งนายเพิก เลิศวางพงศ์ ประธานชุมนุมสหกรณ์ชาวสวนยางแห่งประเทศไทย จำกัด (ชสยท.) เปิดเผยว่า ในส่วนของภาคใต้ราคาซื้อขายสวนยางพาราในภาคใต้ขยับขึ้นต่อเนื่อง เช่น จากปี 2552 ราคา 80,000-100,000 บาท/ไร่ ขณะนี้เริ่มต้นที่ 200,000 บาท/ไร่แล้ว และการขึ้นไปซื้อที่ดินราคาถูกในภาคอีสานและภาคเหนือเพื่อปลูกยางนั้น ตอนนี้ไม่มีที่ดินราคาถูกแล้ว ในขณะที่นายสนิท ภิวัฒนกุล เจ้าของสวนยางพาราใน อ.ตะโหมด จ.พัทลุง กล่าวว่า ปี 2553 ที่ผ่านมา ราคาซื้อขายสวนยางพาราอยู่ที่ 220,000 บาท/ไร่ แต่ปี 2554 ขยับมาขึ้นไปที่ 300,000-400,000 บาท/ไร่ อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านก็ไม่ค่อยมีใครอยากขาย เพราะเมื่อขายไปแล้วไม่สามารถจะหาซื้อได้อีก

อ้างอิงที่มาปริมาณการส่งออกยางพารา econ.mju.ac.th / ราคายางแผ่น rubber.co.th / ราคาที่ดิน ประชาชาติธุรกิจ

Related posts:

1. กิ่งยางพารา พันธุ์ดี
2. พืชเศรษฐกิจสำคัญของจังหวัดกระบี่
3. ชาวสวนยางพบนายก 21 มี.ค 54

โดยกระทรวงเกษตรฯ ได้ระบุตัวเลขจีดีพีเฉพาะภาคเกษตรในไตรมาส 4 ปี 2554 ขยายตัวเพียง 1% จากไตรมาสเดียวกันของปีก่อน ซึ่งลดลงจากที่ได้ประเมินไว้จากเดิมว่าเพิ่มขึ้น 4.8% อย่างไรก็ตามกระทรวงเกษตรฯ มั่นใจว่า ไม่มีผลกระทบต่อสถานะของไทยในการเป็นแหล่งผลิตอาหารของโลกมากนัก เนื่องจากตั้งแต่เดือน ธ.ค.54 ชาวนาเริ่มเพาะปลูกข้าวนาปรังบ้างแล้ว ประกอบกับปริมาณน้ำในเขื่อนก็มีมากเพียงพอ คาดว่าจะผลิตข้าวเพื่อทดแทนปริมาณข้าวที่เสียหายไปประมาณ 5 ล้านตันจากน้ำท่วมได้

นายอำพล เสนาณรงค์ องคมนตรี เปิดเผยถึงความห่วงใยของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวต่อผู้ประสบภัยอุทกภัยว่า ทรงห่วงใยเรื่องอาชีพของราษฎร ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ได้น้อมนำพระราชดำริมาดำเนินการโดยการผลิตพันธุ์พืชเพื่อให้เพียงพอแก่ความต้องการการเพาะปลูก ซึ่งขณะนี้มีพันธุ์ข้าวที่เหมาะกับการปลูกทั้งในที่ลุ่มและในที่ดอน คือ บนภูเขา และนอกนั้นก็มีความพยายามแก้ปัญหาศัตรูของข้าวคือเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล ขณะนี้ศูนย์วิจัยของข้าวพิษณุโลกได้ปรับปรุงพันธุ์ข้าวที่ต้านทานเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลได้แล้ว และได้ขยายผลสู่เกษตรกรชาวนานำไปเพาะปลูก ทั้งพื้นที่ภาคเหนือตอนล่างและภาคกลางแหล่งปลูกข้าวลุ่มน้ำเจ้าพระยา

ทางด้านมูลนิธิแม่ฟ้าหลวง ในพระบรมราชูปถัมภ์ ก็มี “โครงการกล้า…ดี” หรือ “โครงการฟื้นฟูคุณภาพชีวิตผู้ประสบอุทกภัยอย่างยั่งยืน” โดยน้อมนำแนวพระราชดำริของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ในการ “ช่วยเขาให้เขาช่วยตัวเขาเอง” และหลักการทรงงาน “เข้าใจ เข้าถึง พัฒนา” และ “ระเบิดจากข้างใน” ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ด้วยการสนับสนุนผู้ประสบอุทกภัย 2 มาตรการ คือ

1. การลดรายจ่าย ด้วยการสนับสนุนชุด “3 พร้อม” มีเป้าหมายที่จะแจกจ่ายให้แก่ผู้ประสบอุทกภัย 1 ล้านคน ที่ต้องการรับการสนับสนุน และพร้อมที่จะช่วยเหลือและพัฒนาตนเอง เพื่อให้ผู้ประสบอุทกภัยสามารถนำมาบริโภคได้ทันทีและต่อเนื่อง ประกอบด้วย พร้อมกิน มีเครื่องปรุงของแห้ง ได้แก่ พริกแห้ง กระเทียม และเกลือ อย่างละครึ่งกิโลกรัม พร้อมปลูก มีต้นกล้า 9 ต้น ได้แก่ พริกขี้หนู 3 ต้น มะเขือเปราะ 2 ต้น มะเขือยาว 2 ต้น และกะเพราหรือโหระพา 2 ต้น และ พร้อมเพาะ มีเมล็ดพันธุ์ให้ ได้แก่ ถั่วฝักยาว 40 เมล็ด ฟักทอง 50 เมล็ด ผักบุ้ง 1,000 เมล็ด กวางตุ้ง 1,250 เมล็ด และชะอมหรือกล้วยน้ำว้า 1 ต้น

2. การเพิ่มรายได้ ด้วยการสนับสนุนเมล็ดพันธุ์พืชระยะสั้นที่เป็นที่ต้องการของตลาด และให้การสนับสนุนเรื่องการตลาดควบคู่ไปด้วย โดยมีเป้าหมายที่จะแจกจ่ายให้แก่ผู้ประสบอุทกภัย 30,000 ราย ที่ต้องการเข้าร่วมโครงการฯ สามารถรวมกลุ่ม และแสดงศักยภาพในการบริหารจัดการตั้งแต่การปลูกจนถึงการจัดจำหน่ายได้

นอกจากนี้ได้เสนอโครงการจัดระบบการปลูกข้าวรูปแบบใหม่โดยจะให้ปลูกข้าวไม่เกินปีละ 2 ครั้ง โดยจะกำหนดทางเลือกการปลูกข้าวตามช่วงเวลาเป็น 3 รูปแบบคือ

• ปลูกข้าวนาปี พืชหลังนา ข้าวนาปรัง เกษตรกรสามารถปลูกข้าวนาปีได้เต็มพื้นที่ หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จให้เกษตรกรปลูกพืชหลังนาที่ใช้น้ำน้อยได้เต็มพื้นที่เช่นกัน เมื่อเก็บผลผลิตแล้วปริมาณน้ำที่เหลือนำมาใช้สำหรับปลูกข้าวนาปรัง
• ปลูกข้าวนาปี เว้นปลูก ข้าวนาปรัง โดยเกษตรกรสามารถปลูกข้าวนาปีได้เต็มพื้นที่ เก็บเกี่ยวเสร็จให้เว้นการปลูกพืชทุกชนิดจะปล่อยพื้นที่นาให้ว่างประมาณ 2 เดือน จากนั้นสามารถปลูกข้าวนาปรังได้จำนวนเหมาะสมตามปริมาณน้ำที่เหลืออยู่
• ปลูกข้าวนาปี พืชหลังนา พืชไร่ โดยเกษตรกรสามารถปลูกข้าวนาปีได้เต็มพื้นที่ หลังจากเก็บเกี่ยวเสร็จเกษตรกรปลูกพืชหลังนาที่ใช้น้ำน้อย และพืชไร่ ตามลำดับ ได้เต็มพื้นที่เช่นกัน

สำหรับกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้มีมาตรการช่วยเหลือเกษตรกรที่ประสบอุทกภัย ด้วยการจัดทำโครงการฟื้นฟูและเยียวยาในวงเงิน 18,636.82 ล้านบาท โดยแบ่งเป็นแผนการดำเนินงาน 5 โครงการ ทั้งระยะสั้นเพื่อช่วยเหลืออย่างเร่งด่วนทันทีภายหลังน้ำลดและระยะยาว โดยเกษตรกรที่ปลูกข้าว ที่มีพื้นที่เสียหายเกิน 50 เปอร์เซ็นต์ จะได้รับการสนับสนุนเมล็ดพันธุ์ข้าวตามที่เสียหายจริง แต่ไม่เกิน 10 ไร่ ในอัตราไร่ละ 10 กิโลกรัม เกษตรกรที่ปลูกพืชไร่ที่ได้รับความเสียหายจะได้รับการสนับสนุนเมล็ดพันธุ์พืชไร่และพืชอายุสั้น เกษตรกรที่ปลูกไม้ผลยืนต้น และพืชผักที่ได้รับความเสียหายจะได้รับการสนับสนุนพันธุ์ไม้ หรือเป็นเมล็ดพันธุ์ผัก เกษตรกรทั้งหมดที่ได้รับความเสียหาย ได้รับค่าใช้จ่ายในการปรับพื้นที่เพาะปลูก รายละไม่เกิน 5 ไร่ ไร่ละ 400 บาท คิดเป็นมูลค่า รายละ 2,000 บาท

สนับสนุนเกษตรกรปลูกพืชอาหารเพื่อการยังชีพ เกษตรกรทั้งหมดที่ได้รับความเสียหายจะได้รับการสนับสนุนเมล็ดพันธุ์ผัก/กล้าพันธุ์ผัก เพื่อให้เกษตรกรปลูกพืชผักในบริเวณบ้านทุกครัวเรือน เพื่อเป็นอาหารและลดรายจ่ายของเกษตรกร ส่วนที่เหลือก็นำไปขายเป็นรายได้เสริม ด้านประมง เกษตรกรที่เสียหายจากการเลี้ยงสัตว์น้ำ จะได้รับการสนับสนุนพันธุ์ปลานิล พร้อมอาหารปลาทุกครัวเรือน

ด้านปศุสัตว์ จะได้รับพันธุ์สัตว์ปีก เช่น ไก่พื้นเมือง ไก่ลูกผสมพื้นเมือง หรือเป็ดเทศ คละเพศ อายุ 1 เดือน พร้อมอาหาร และเวชพันธุ์ ภาชนะใส่น้ำ และตาข่าย สำหรับการฟื้นฟูเกษตรกรผู้ปลูกกล้วยไม้ที่ได้รับความเสียหายนั้นทางกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อยู่ระหว่างจัดทำโครงการเกษตรกรที่เป็นสมาชิกสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกร ซึ่งจะดำเนินการให้ความช่วยเหลือด้านหนี้สินของสมาชิกสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกรผู้ประสบอุทกภัย พร้อมยืดอายุเวลาการชำระหนี้เก่าออกไป 3 ปี กู้ใหม่วงเงินไม่เกินรายละ 100,000 บาท รัฐชดเชยให้ร้อยละ 3 ต่อปี เป็นระยะเวลา 3 ปี และสำหรับเกษตรกรที่เสียชีวิตจะจำหน่ายหนี้ออกโดยรัฐรับภาระชำระหนี้แทน

นอกจากนี้ ยังเตรียมโครงการฟื้นฟูและสร้างโอกาสเพื่อการยังชีพของสมาชิกสหกรณ์และกลุ่มเกษตรกรผู้ประสบอุทกภัย เป็นการให้เงินอุดหนุนสมาชิกเพื่อเป็นเงินทุนในการยังชีพและซ่อมแซมทรัพย์สินของสมาชิกที่เสียหายจากอุทกภัย รวมทั้งจัดทำโครงการแก้ปัญหาน้ำนมโคของสหกรณ์ไม่มีแหล่งจำหน่ายเนื่องจากอุทกภัยปี 2554 โดยรับซื้อนมจากสหกรณ์ เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยและสนับสนุนให้สหกรณ์ติดตั้งเครื่องบรรจุนมยูเอชที

เหล่านี้คือมาตรการในการช่วยเหลือราษฎรโดยเฉพาะเกษตรกรที่มีอาชีพด้านการเพาะปลูกพืชที่เป็นพืชอายุสั้นเป็นประการสำคัญเพื่อให้ราษฎรได้สามารถมีกินและสร้างรายได้เป็นการเฉพาะหน้า ส่วนมาตรการในการให้การช่วยเหลือเกษตรกรที่เพาะปลูกพืชยืนต้น เช่น ทุเรียนในพื้นที่ จ.นนทบุรี ไปจนถึงส้มโอในพื้นที่ จ.นครปฐมนั้น พบว่ายังต้องใช้เวลาในการเยียวยาพอสมควร เนื่องจากพันธุ์ไม้ยืนต้นเหล่านี้กว่าที่จะให้ผลผลิตภายหลังจากการเพาะปลูกแล้วใช้เวลาไม่น้อยกว่า 5-7 ปี ฉะนั้นหากยังส่งเสริมและสนับสนุนให้เพาะปลูกพืชยืนต้นประจำถิ่นเหล่านี้ต่อไป หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะต้องพิจารณาถึงมาตรการในการช่วยเหลือระยะเบื้องต้นแบบควบคู่กันไปด้วยจึงจะมีความเป็นไปได้

ที่สำคัญจะต้องแน่ใจด้วยว่าพื้นที่เหล่านั้นในปีถัดไปจะไม่มีปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากอีก มิฉะนั้นพันธุ์พืชที่เกษตรกรปลูกก็จะเสียหายอีก

ที่มา dailynews.co.th

Related posts:

1. ปลูกผักเพิ่มรายได้หลังน้ำลด
2. การปลูกมะละกอ แบบพอเพียง
3. น้ำหมัก ฮอร์โมนไข่